J.C.Bloem blijft voor mij de grootste dichter van de vorige eeuw. Waarom is moeilijk uit te leggen Maar er zit een soort weemoedige,nostalgische tijdloze en heldere klank in zijn gedichten. Klinkt vaag en dat is het ook maar J.C. Bloem moet je net als Twitter gewoon ervaren.
J. C. BLOEM (1887-1966)
INSOMNIA
Denkend aan de dood kan ik niet slapen,
En niet slapend denk ik aan de dood,
En het leven vliet gelijk het vlood,
En elk zijn is tot niet-zijn geschapen.
Hoe onmachtig klinkt het schriel `te wapen',
Waar de levenswil ten strijd mee noodt,
Naast der doodsklaroenen schrille stoot,
Die de grijsaards oproept met de knapen.
Evenals een vrouw, die eens zich gaf,
Baren moet, of ze al dan niet wil baren,
Want het kind is groeiende in haar schoot,
Is elk wezen zwanger van de dood,
En het voorbestemde doel van 't paren
Is niet minder dan de wieg het graf.
Het weblog van Olaf Molenaar. Ik ben te bereiken op nummer: 06 815 32 805
0 reacties:
Een reactie plaatsen